Het oude stationsgebouw

De bouw van het prachtige station en zijn omloop, met sierlijk traliewerk en trappen, ging van start in 1913. De 1ste wereldoorlog zorgde voor een onderbreking en in 1920 was het gebouw af.

Met de bouw van de stuwdammen van L'Eau d'Heure wordt de spoorweglijn buiten gebruik gesteld. De laatste reizigerstrein gebruikt de doorgang onder het gebouw voor de laatste keer op 30 augustus 1970.
Dit bakstenen stationsgebouw in eclectische stijl is vooral bijzonder omdat het op een brug is gebouwd. De brug kwam er op vraag van een burgemeester die geen geduld wilde oefenen aan de overweg, die vaak gesloten was omwille van het drukke treinverkeer.
Het stationsgebouw zelf, een zeldzaam voorbeeld van "Belgische Staatstijl", is samengesteld uit een baksteengevel zonder verdiep en staat dwars op de as van het spoor waarover het uittoornt. De zes traveeën worden onderstreept door bakstenen zuilen en de ramen hebben de vorm van Romaanse bogen.
De onderbouw, de trappen die toegang verstrekken tot de perrons, de steunmuren en de buitenbekleding van het gewelf waar de brug op steunt, zijn vervaardigd uit geslepen marmeren blokstenen.
Sinds 1973 is er een interessant heemkundig museum gevestigd