Het washuis van Nolinfaing

Gebruik
Tot 1970 ongeveer (Nolinfaing kreeg pas na 1960 een waterleiding) gebruiken de wasvrouwen nog het washuis: ze spraken de weekdag af wanneer ze zouden komen wassen en ze begonnen heel vroeg om schoon water te kunnen gebruiken. Eerst werd de was thuis gewassen en in grote tenen manden naar het washuis gebracht. Daar knielden ze op een knielbankje om die te spoelen nadat die met een houten wasstamper gestampt was. In de winter vroor de was soms in de wasbakken. Begin deze eeuw werd het washuis anders gebruikt: de grote schoonmaak (la buée) werd twee keer per jaar gemaakt en dit duurde enkele dagen. De was was met kokend water vol met kali voorgewassen nadat deze door een massa assen gezeefd werd. Als zeep werd er zeepkruid (een plant die het water kan laten schuimen) gebruikt. Dan werd die gespoeld en gestampt.